„Witryna Poznania” – Pawilon wystawowy przy skrzyżowaniu ul. Św. Marcin i Piekary – Maria Ceranek

22 maja 2014 Uwolnij dyplom

Projekt: „Witryna Poznania” – Pawilon wystawowy przy skrzyżowaniu ul. Św. Marcin i Piekary
Autor: Maria Ceranek
Promotor: dr inż. arch. Michał Ankiersztajn
Politechnika Poznańska, Wydział Architektury
Rok obrony: 2014

Tematem pracy jest projekt pawilonu wystawowego w Poznaniu przy skrzyżowaniu ulic Św. Marcin i Piekary. Celem pracy było stworzenie nowoczesnego, funkcjonalnego obiektu, który uzupełni niedokończoną strukturę obszaru śródmieścia, stanie się elementem identyfikującym tę przestrzeń i podniesie walory architektoniczne okolicy.

Koncepcja

Dla projektu zagospodarowania działki ważne było pozostawienie odpowiedniej wielkości terenu na przestrzeń publiczną. Większość działki zlokalizowana jest przed zabytkową fasadą kościoła pw. św. Marcina. Aby uchronić elewację świątyni przed przysłonięciem, na opracowaniu budynku zaważyło kryterium wertykalności. Dzięki temu działka zyskuje zagospodarowanie jako atrakcyjny teren publiczny, dostępny dla wszystkich.

Wertykalna przestrzeń stała się podstawą do poszukiwań właściwego układu komunikacyjnego. Głównym elementem umożliwiającym komunikację między różnymi poziomami jest rampa. Pochylnia poprzez przystosowanie jako strefa ekspozycji, powiększa powierzchnię wystawy. Zintegrowana razem ze schodami, jako element pozwalający na pokonanie różnicy poziomów, urozmaica drogę muzealną i jest dodatkowym elementem zdobiącym konstrukcję pawilonu. Jej rysunek wyróżnia się na fasadzie.

Dzięki układowi komunikacji wewnętrznej prezentującym się na ścianie frontowej pawilon wygląda jak witryna wystawiennicza ukazująca wnętrze. Stąd nazwa pawilonu – Witryna Poznania. Ważne było, by bryła nie stanowiła typowej „architecture parlante”, czyli takiej, która swój styl i kształt zewnętrzny przystosowuje do funkcji. Polegać ma to na tym, by dzięki pewnym elementom budynek prezentował swoje przeznaczenie i zachęcał do zajrzenia.

Zagospodarowanie terenu działki i program funkcjonalno-użytkowy

Projekt centrum pawilonu wystawowego składa się z budynku, który pełni funkcje ekspozycyjne oraz przylegającego do niego placu. Dzięki wyniesieniu budynku w górę pozostawiono niezabudowany obszar, który przeznaczony jest jako miejsce na wydarzenia kościelne, miejskie i państwowe. Plac jest integralną częścią założenia, gdyż bezpośrednio łączy się z pomieszczeniami pawilonu. Zaplanowano na nim ustawienie stojaków rowerowych, koszy na śmieci i innych elementów małej architektury. Zaprojektowana fasada, a w szczególności część przy parterze pozwala na swobodny ruch między wnętrzem, a zewnętrzem. Dodatkowo w posadzce placu, który częściowo przykrywa kondygnację podziemną budynku wystawowego znajduje się szklany świetlik tworzący łączność. Otwór ten wychodząc na powierzchnię placu nie tylko daje wizualne połączenie z wewnętrznym zamkniętym pomieszczeniem, umożliwia wpływ światła dziennego na kondygnację podziemną, ale również tworzy w czasie nocy intrygujące oświetlenie budynku. Dodatkowo zaprojektowanie wystającej części świetlika jako jego obudowy, dało możliwość wykonania nietypowej ławki. Miejsce siedzące wyróżnia się poprzez swój kształt oraz proponuje różnorakie widoki na otoczenie i budynek pawilonu.

Pawilon jest 6-kondygnacyjny. Na jedynej kondygnacji podziemnej znajdują się pomieszczenia techniczne, pomieszczenia gospodarcze, toalety, szatnie oraz sala konferencyjna / przestrzeń wystawiennicza. Na parterze usytuowano główne wejście do budynku wraz z holem wejściowym i windowym, recepcję razem z zapleczem, kawiarnię z dodatkowym wejściem, zapleczem kuchennym i częścią sanitarną dla personelu, butik z zapleczem magazynowym, oraz klatkę schodową. Na piętrach od pierwszego do czwartego znajdują się sale wystawowe. Dodatkowo na pierwszym piętrze usytuowano pomieszczenie dla pracowników administracji budynku wraz z toaletą.