Reaktywacja terenów postindustrialnych – multifunkcjonalna przestrzeń publiczna w rejonie dworca Garbary – Natalia Moskalik

23 września 2013 Uwolnij dyplom

Untitled-1

Autor: Natalia Moskalik
Temat: Reaktywacja terenów postindustrialnych – multifunkcjonalna przestrzeń publiczna w rejonie dworca Garbary
Kierunek: Architektura krajobrazu, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
Promotor: dr inż. arch. Paweł Szumigała
Rok obrony: wrzesień 2013

Czy możliwa jest reaktywacja terenów postindustrialnych w Poznaniu? Czy możliwe jest wykazanie potencjału w terenie pokolejowym? Czy możliwe jest zintegrowanie zdegradowanej przestrzeni z miastem? Przekonajmy się.

Temat zagospodarowania terenów pokolejowych w Polsce jest dość trudny. Są to tereny zamknięte charakteryzujące się brakiem unormowanych praw własnościowych. Możliwa jest tylko wieloletnia dzierżawa, nie zakup. Tym samym na takim obszarze nie może zostać zrealizowany żaden projekt. Podejmijmy jednak to wyzwanie i stwórzmy miejsce, które będzie identyfikowane przez mieszkańców Poznania, uwolnijmy przestrzeń i zaadaptujmy infrastrukturę kolejową.

Projektowana przestrzeń stanowi bardzo ważny element w strukturze miasta. Przez niego przechodzą istotne osie kompozycji łączące z obiektami historycznymi (kościołem św. Wojciecha, na Ostrowie Tumskim, kościołem potocznie zwanym bernardyńskim i ratuszem miejskim). Takie powiązania widokowe bardzo znacząco oddziałują na to miejsce oraz wykazują ogromny potencjał do projektowania. Na kształt nowej koncepcji zagospodarowania przestrzennego obszaru pokolejowego na Garbarach silny wpływ miały linie ukształtowania otoczenia: wzgórze św. Wojciecha, Fort Winiary – Cytadela oraz koryto rzeki Warty.

Nadrzędnym celem projektu było wzmocnienie więzi miasta z dawną przestrzenią kolejową oraz harmonijne połączenie tkanki miejskiej śródmieścia z otoczeniem naturalnym jakim jest park Cytadela. Zhierarchizowany układ linearny, wyznaczony przez torowisko kolejowe, został „zmiękczony” poprzez formę organiczną w postaci dachu i swobodnie nasadzonych drzew w zachodniej części parku.

Park Garbary oraz zintegrowany system komunikacji (dworzec autobusowy i kolejowy) ukryty pod zielonym dachem jest doskonałym punktem orientacyjnym zarówno dla mieszkańców jak i turystów. Poprzez widoczną z daleka formę pylonu, na którym podwieszono kładkę jest on rozpoznawalny w panoramie miasta. Stanowi również zamknięcie osi ulicy Garbary biegnącej od kościoła św. Franciszka Seraficego przy placu Bernardyńskim.

Współcześnie, bardzo ważnym tematem jest ponowne zagospodarowanie przestrzeni zniszczonych w śródmieściu. Miasta powinny propagować to podejście, które zaowocuje bardzo interesującymi inwestycjami dla przyszłych pokoleń.

Untitled-2

Untitled-3

koncepcja do UP

przekroj