Kościół Trzech Krzyży – Tomasz Łyjak

28 maja 2013 Uwolnij dyplom

w4

Autor: Tomasz Łyjak
Kierunek: Architektura | Politechnika Poznańska
Rok obrony: 2012

Projektowany obiekt to Kościół Trzech Krzyży wraz z budynkiem parafialnym. Kompleks został zlokalizowany między ul. Półwiejską i Bolesława Krysiewicza w Poznaniu. Głównym założeniem projektowym było uporządkowanie przestrzeni tak, aby nowe założenie idealnie współgrało z istniejącą zabudową, a jednocześnie proponowało nowoczesną i oryginalną architekturę, jako wizytówkę tej części miasta.

Istotnym elementem podczas kreowania przestrzeni działki było sąsiedztwo kompletnie nieeksponowanej dotąd kaplicy Świętej Rodziny przy ul. B. Krysiewicza. Wykorzystując różnicę wysokości terenu, stworzono oś widokową od strony ul. Półwiejskiej. Uzyskano w ten sposób nieistniejący dotąd kierunek oraz dziedziniec. Powstały w ten sposób podział działki wpłynął na rozplanowanie funkcji. Od strony północnej wyeksponowano spokojną i czystą bryłę kościoła, natomiast po drugiej stronie dziedzińca przewidziano dom parafialny. Dla ujednolicenia formy, wprowadzono olbrzymi dach przykrywający całe założenie i równający wysokością do sąsiedniej kamienicy. Dzięki temu zabiegowi, w idealny sposób dopełniono zastaną zabudowę. Prowadzenie linii dachu wpływa również na kreowanie przestrzeni na działce. Nad dziedzińcem od strony ul. Krysiewicza wcina się on w stronę zabudowy, przez co staje się symbolicznym zaproszeniem dla przechodniów.

Ideą, elementem charakterystycznym dla całego założenia jest trójkąt, który może być interpretowany na wiele sposobów. Symbolizuje on Boga, Trójcę Świętą, a w tym przypadku także trzy krzyże. Podążając tą myślą, a także biorąc pod uwagę kształt działki, zinterpretowano tą figurę na różnych płaszczyznach. Znajduje ona swoje odzwierciedlenie w prowadzeniu linii okien w budynku kościoła, olbrzymich otworach w dachu doświetlających dziedziniec oraz w cięciach elewacji doświetlających kaplicę parafialną i główną fasadę kościoła.

Formę kościoła, mimo zdecydowanych linii szkła i kątów ostrych, cechuje prostota i czystość. Elementami charakterystycznymi są olbrzymie krzyże, zlokalizowane w trzech narożnikach założenia. Każdy z nich posiada indywidualny charakter i pełni rolę dominanty dla niezależnych osi widokowych. W rozumieniu dosłownym, krzyże stanowią filary/podporę dla konstrukcji dachu, natomiast jako symbol nawiązują do krzyża jako fundamentu Kościoła i wiary. Element charakterystyczny pojawia się również we wnętrzu. Jest nim olbrzymia drewniana struktura tworząca przykrycie nawy głównej. Stwarza ona niesamowity efekt wizualny, dominuje we wnętrzu i stanowi płaszczyznę do gry dla promieni słonecznych, przywodząc na myśl niebiański blask i majestat. Poprzez kontrast z czystymi, białymi ścianami wprowadza ona Sacrum do wnętrza świątyni.

lokalizacja

w2

w5

w6