Budżet Obywatelski 2014 – nasze zgłoszenia

10 lipca 2013 Nasze działania

W tegorocznym procesie zbierania aplikacji na tzw. Budżet Obywatelski 2014, Urząd Miasta otrzymał ponad 200 projektów, w tym 4 od nas. Oto one:

###

PROJEKT I

Aplikacja na smartfony pokazująca w czasie rzeczywistym lokalizację tramwajów i autobusów.

lokomo_fot_mpkwroc

Opis:

Projekt polega na stworzeniu aplikacji na tzw. smartfony, która pozwoliłaby na sprawdzanie w czasie rzeczywistym dokładnej lokalizacji tramwajów oraz autobusów. Przed przygotowaniem aplikacji niezbędne jest jednak umieszczenie we wszystkich pojazdach komunikacji zbiorowej nadajników GPS oraz stworzenie systemu ich lokalizowania. Na podstawie ów systemu informatycy stworzyliby aplikację, która w przystępny sposób umożliwiałaby wyszukanie rzeczywistej lokalizacji danego pojazdu na mapie. Aplikacja miałaby również możliwość sortowania konkretnych linii oraz tras, czy np. sprawdzanie rozkładu jazdy.

Celem projektu, jest ułatwienie korzystania z komunikacji publicznej mieszkańcom Poznania oraz osobom odwiedzającym nasze miasto. W obliczu ostatniego pogorszenia się wizerunku komunikacji zbiorowej, nasza propozycja byłaby nie tylko bardzo praktycznym rozwiązaniem, ale również świetną reklamą przemieszczania się po mieście tramwajami lub autobusami. Z aplikacji korzystać mogliby wszyscy posiadacze smartfonów, ale możliwe byłoby również stworzenie strony internetowej na bazie aplikacji, co poszerzyłoby dostępność do serwisu.

Przy obecnych licznych remontach aplikacja ułatwiłaby planowanie przejazdów komunikacją miejską, co w rezultacie prowadziłoby do oszczędności czasu poznaniaków oraz znacznie mniejszych nerwów. Nasz projekt jest więc świetną szansą na ułatwienie życia wielu poznaniakom oraz promocję komunikacji zbiorowej. Pośpiech przy porannej kawie, czy nerwy przed przyjazdem ostatniego autobusu przeszłyby do historii!

Szacunkowe koszty projektu: 90 000 złotych

###

PROJEKT II

„Raz, dwa, trzy zielone! – projekt rewitalizacji zieleni na Wildzie”

charleroi

Opis:

Projekt zakłada wykonanie nasadzeń (drzewa, krzewy itp.) w ramach kilku akcji (gatunki i rodzaje nasadzeń zależne od wybranych lokalizacji) i jest wzorowany jest na inicjatywie realizowanej w Nowym Jorku, której celem jest posadzenie miliona drzew w pięciu dzielnicach Nowego Jorku w ciągu dekady. Nowojorska inicjatywa ma charakter partnerstwa publiczno – prywatnego. 70% drzew zostanie posadzonych przez władze miasta, natomiast pozostałe 30% przez osoby prywatne oraz różnego rodzaju organizacje i firmy.

Kierując się nowojorskim przykładem, założony cel projektu miałby zostać zrealizowany na drodze szeroko zakrojonej akcji, w której uczestniczyłoby miasto, przedsiębiorcy i mieszkańcy. Zyskiem dla miasta byłaby większa liczba posadzonych drzew (dzięki pozyskanym środkom prywatnym). Zyskiem dla przedsiębiorców byłaby korzyść płynąca z reklamy wynikającej z udział w szczytnej akcji. W akcję mógłby się włączyć każdy mieszkaniec, dostając możliwość zasadzenia własnego drzewa.

Akcja, oprócz wymiernych efektów w postaci zwiększenia liczby drzew w jednej z ważniejszych dzielnic, przyniosłaby szereg korzyści dodatkowych. Aktywizacja mieszkańców w tym szczytnym celu skutkować będzie nie tylko wzrostem świadomości ekologicznej, ale również wygeneruje poczucie odpowiedzialności za wspólną przestrzeń, za najbliższe otoczenie. Da mieszkańcom poczucie realnego wpływu na kształtowanie przestrzeni publicznej, co w ostatnich latach jest istotnym źródłem irytacji Poznaniaków. Wyjście naprzeciw mieszkańcom i zaangażowanie się we wspólną akcję z pewnością wpłynęłoby pozytywnie na wizerunek władz miasta.

Wartością dodaną projektu będą wytworzone podczas akcji więzi społeczne i towarzyskie, mogące skutkować innymi ciekawymi pomysłami i działaniami w przyszłości.

Rolą miasta będzie zapewnienie części niezbędnych środków finansowych oraz wymaganych pozwoleń. Projekt zakłada możliwości konsultowania i opiniowania przez wszystkich uczestników planu nasadzeń (miejsc, rodzajów drzew itp.) w celu stworzenia wspólnego projektu opartego o współpracę i poszanowanie upodobań innych.

W dobie informatyzacji przeprowadzenie tego typu konsultacji mogłoby sprowadzać się do stworzenia portalu internetowego/strony na portalu społecznościowym, dzięki której mieszkańcy mieliby możliwość zgłaszania swoich uwag, propozycji i głosowania.

W kolejnych latach koszty nasadzeń mogłyby pokryć w całości środki uzyskane z prywatnych źródeł (Projektodawca przeprowadził badania, które potwierdzają chęć udziału firm i osób prywatnych w tego typu działaniach).

Celem projektu jest rewitalizacja zieleni miejskiej w dzielnicy Wilda i osiągnięcie dzięki temu takich efektów jak:

• Poprawa stanu środowiska naturalnego dzielnicy (poprawa jakości powietrza, redukcja zanieczyszczeń miejskich, ochrona przed hałasem i ochrona zasobów wodnych);
• Wzrost wartości ekonomicznych działek i lokali;
• Stworzenie z Wildy miejsca zachęcającego mieszkańców do spędzanie aktywnego czasu na zewnątrz;
• Poprawa walorów estetycznych dzielnicy;
• Pozytywne zmiany w sferze społecznej (obniżeniem poziomu przestępczości; rozwój lokalnych wspólnot; poprawa zdrowia fizycznego i psychicznego osób przebywających w otoczeniu drzew).

Wobec planów znaczącego zmniejszenia walorów parku Jana Pawła II, będącego jedyną enklawa zieleni w okolicach Wildy, poprzez wybudowanie lądowiska dla helikopterów, tworzenie miejsc zieleni w przestrzeni dzielnicy wydaje się być najrozsądniejszą i najuczciwszą wobec mieszkańców alternatywą. Wilda pozbawiona jest większych obszarów zielonych (parków, większych skwerów).

Zieleń włączana w projekty rewitalizowanych skwerów ogranicza się do nasadzeń krzewów iglastych, których wartość przyrodnicza jest dużo niższa niż drzew liściastych. Zieleń zmiękcza (łagodzi) twardą strukturę miejskiego krajobrazu, stwarza kameralność i oddziela od przestrzeni publicznej. Drzewa poprawiają linię architektoniczną budynków, dodają kolorytu. Wilda, dzięki rewitalizacji zieleni zyskałaby nową twarz. Pomogłoby to w dalszej jej rewitalizacji, w konsekwencji stworzyłoby szanse odzyskania/uwydatnienia piękna, które w sobie kryje, a które dziś jest niedostrzegane i niewykorzystane.

Projekt ma służyć wszystkim – mieszkańcom Poznania oraz odwiedzającym miasto turystom. Ma sprawić, aby zaczęli oni postrzegać Wildę, jako miejsce atrakcyjne do zamieszkania, czy spędzania wolnego czasu.

Poznań na tle innych polskich miast jest aglomeracją w miarę zieloną. Rozmieszczenie zieleni jest jednak nierównomierne. Wilda na tle innych dzielnic nie wypada dobrze. Mieszkańcy uciekają do obszarów pozamiejskich, bardziej zielonych. Zazieleniając tę część miasta sprawimy, że jakość mieszkania na Wildzie znacznie wzrośnie. Bezpośrednią grupą odbiorców projektu są obecni oraz przyszli potencjalni mieszkańcy dzielnicy. Jest to grupa, która najbardziej skorzysta z rewitalizacji zieleni, ponieważ będzie obcować z nią na co dzień.

Szacunkowe koszty projektu: 350 000 złotych

PROJEKT III

„Rowerem wygodniej!”

podporki

Opis:

Korki paraliżują nasze miasto, ludzie jeżdżący samochodami na własne życzenie blokują siebie w niekończących się zatorach. Zachęcenie pewnej części mieszkańców do przesiadki na rower może poprawić tę sytuację. Dobrym sposobem na zmianę obecnej sytuacji, jest wzbogacenie i ulepszenie infrastruktury rowerowej. Bardziej komfortowa jazda bez wątpienia zachęci mieszkańców do zmiany czterech kółek na dwa. Przy okazji zmniejszania korków ten projekt może oczyścić poznańskie powietrze ze spalin i poprawić zdrowie jego mieszkańców.

Celem projektu jest więc stworzenie w Poznaniu systemu specjalnych podpórek rowerowych, które umiejscowione byłyby przed sygnalizacją świetlną. Podpórki miałyby ułatwić rowerzyście czekanie na zmianę świateł – taka infrastruktura umożliwia podparcie się, bez konieczności zsiadania z roweru. W skład podpórki wchodziłby także kosz na śmieci i drogowskaz kierujący do atrakcji turystycznych i ważnych punktów komunikacyjnych. Głównym celem jest zachęcenie poznaniaków i turystów do poruszania się po mieście rowerem, poprzez ułatwienie im tej komunikacji.

Szacunkowe koszty projektu: 500 000 złotych

PROJEKT IV

„Ocieplmy atmosferę – ogrzewacze na przystankach komunikacji miejskiej”

ogrzewacz

Opis:

Proponujemy, aby wzorem Rotterdamu, umiejscowić w przestrzeni miejskiej kilka ogrzewaczy, przy których można ogrzać się w wyjątkowo chłodne dni. W Rotterdamie ogrzewacze włączają się automatycznie, gdy temperatura spada poniżej 12 stopni Celcjusza. Poznaniacy są bardziej odporni na zimno, wystarczyłoby ustawienie temperatury krytycznej na poziomie 5 stopni.

Ogrzewacze, dzięki energii elektrycznej emitują ciepło, przy którym można ogrzać się stając w ich otoczeniu.

Projekt zakłada umiejscowienie czterech ogrzewaczy (zdjęcie 1), w czterech miejscach, w których skupia się najwięcej ludzi w oczekiwaniu na pojazdy komunikacji miejskiej. Jeżeli projekt zyska popularność, możliwe będzie rozszerzenie liczbowe ogrzewaczy na inne obszary. Proponowane miejsca:

1. Plac przy skrzyżowaniu ulic Górna Wilda/Wierzbięcice (plac stanowi miejsce oczekiwania pasażerów na tramwaje z dwóch przystanków, zdjęcie 2);
2. Przystanek tramwajowy przy Moście Teatralnym (zdjęcie 3);
3. Przystanek tramwajowy Rynek Jeżycki (zdjęcie 4);
4. Przystanek tramwajowy Wrocławska (zdjęcie 5).

Celem projektu jest stworzenie możliwości przyjemniejszego korzystania z komunikacji miejskiej w czasie niesprzyjających warunków pogodowych. Wartością dodaną jest poprawa wizerunku miasta, jako troszczącego się o mieszkańców i otwartego na ciekawe, wyróżniające przestrzeń miejską rozwiązania.

Problemem głównym, od którego wyszliśmy jest zwiększający się z roku na rok okres niskich temperatur w Polsce. Zima trwa coraz dłużej, zawłaszczając sobie bezpardonowo miesiące wiosenne i jesienne. Nie mamy szans z nią wygrać, ale możemy dostosować przestrzeń miejską tak, aby funkcjonowanie w mieście w tym trudnym czasie było trochę łatwiejsze.

Umiejscowienie ogrzewaczy na przystankach komunikacji miejskiej jest naszym zdaniem szczególnie uzasadnione. To właśnie pasażerom, zmuszonym często do długotrwałego oczekiwania na przystankach, w szczególności należy się „ciepły gest” ze strony miasta.

Ogrzewacze z pewnością zyskałby sympatię mieszkańców, turystów i przyczyniłyby się do rozgłosu oraz wpłynąłby na ocieplenie wizerunku MPK i miasta Poznania. Ocieplenie w sensie dosłownym.

Na realizacji projektu skorzystają wszyscy potencjalni użytkownicy komunikacji miejskiej, tj. wszyscy ci, którzy w miesiącach jesienno-zimowych będą chcieli ogrzać się przy miejskich ogrzewaczach oczekując na tramwaj/autobus. Z generowanego ciepła korzystać będą mogli również zmarznięci piesi. Ogrzewacze będą też idealnym miejscem spotkań w okresie zimowym, w szczególności dla tych, którzy mają spóźnialskich znajomych. Grupą odbiorców projektu są więc wszyscy mieszkańcy Poznania, a także odwiedzający miasto w okresie chłodnym turyści.

Szacunkowe koszty projektu: 200 000 złotych